
हि कविता त्या वेड्या प्रेयासिंना समर्पित ज्या आपल्या प्रियकरासाठी दिवसरात्र मोबाईल वेड्या आहेत.....
दिवसा फोन रात्री एस एम एस... !
पूर्ण दिवसभरात मी, इतके फोन करते
तरी रात्री डोळे फाडून, एसेमेस तुला करते
घरच्यांना लपवून हळूच, चादरीत घुसून बसते
तुझे रिप्लाय वाचून, गालातल्या गालात हसते
कुणी येतंय कळताच, झोपायचं नाटक करते
रात्री डोळे फाडून, एसेमेस तुला करते
खूप वेळ टाईप करून दुखू लागते बोट
खूप वेळ पाण्याविना सुकतात माझे ओठ
आठवणीच्या अश्रूंनी मग त्यांना ओले करते
रात्री डोळे फाडून एसेमेस तुला करते
कुणी विचारताच.. “झोप येत नाही !” कारण दिलं जातं
भीती वाटते जेव्हा हे सारं मोठ्यांच्या लक्षात येतं
मोबाईल मग हातात लपवून दुसऱ्या कुशीत फिरते
रात्री डोळे फाडून एसेमेस तुला करते
कळत नाही बोलता बोलता अर्धी रात्र होते
सकाळी पुन्हा लवकर उठायचं... याची याद येते
अर्ध्या रात्री नंतर मग “गुड नाईट” तुला करते
चोवीस तासाचे घड्याळ माझे तुझ्याच साठी फिरते !
कवी किरण
No comments:
Post a Comment